Ό,τι μας δίνει η μέρα

Κριθαρένιο παξιμάδι, ώριμη ντομάτα, ξινομυζήθρα, ρίγανη και λάδι Καλαμάτας.

Χτυπημένη στο χέρι με λευκό ταραμά, λεμόνι και ελαιόλαδο — απαλή και αφράτη.

Σιγομαγειρεμένο μέχρι να λιώνει, με ξίδι κόκκινου κρασιού και κάπαρη Τήνου.

Ανθοί γεμιστοί με φρέσκια μυζήθρα και δυόσμο, σε ελαφρύ, τραγανό κουρκούτι.

Γραβιέρα Νάξου στο τηγάνι, με θυμαρίσιο μέλι και καβουρδισμένο σουσάμι.

Πάνω σε βελούδινη φάβα Σαντορίνης, με κάπαρη και μαριναρισμένο κρεμμύδι.

Ολόκληρο, ψημένο στη σχάρα, με λαδολέμονο και άγρια χόρτα εποχής.

Χειροποίητες ταλιατέλες, γαρίδες, μύδια και φρέσκια ντομάτα με βασιλικό.

Έξι ώρες στο φούρνο, με λεμονάτες πατάτες, δεντρολίβανο και σκόρδο.

Γεμιστές με φέτα και καπνιστή ντομάτα, ψημένες αργά, με φρέσκο βασιλικό.

Κρέμα σιμιγδαλιού σε τραγανό φύλλο, με αρωματικό σιρόπι πορτοκαλιού.

Στραγγιστό γιαούρτι, θυμαρίσιο μέλι και ψημένα καρύδια Πηλίου.

Με λιωμένη καρδιά κουβερτούρας και μια μπάλα παγωτό μαστίχας Χίου.

Χειροποίητοι, ζεστοί, με μέλι, κανέλα και μια ιδέα ανθόνερο.

Μεταλλικό και κοφτερό, με άρωμα εσπεριδοειδών και θαλασσινή αύρα.

Αρωματικό και φρέσκο, με ρόδο και λεμονανθό — ιδανικό για τα ορεκτικά.

Βελούδινο και στρογγυλό, με ώριμα κόκκινα φρούτα και απαλά μπαχαρικά.

Δομημένο και εκφραστικό, με ντομάτα, ελιά και μια νότα από ξερό δαμάσκηνο.

Από έναν μικρό αμπελώνα στη Μεσογαία — δροσερή, ρετσινάτη, όπως παλιά.